PRAGA-PÓŁNOC. OPIS ULIC. LITERA M.

Wstecz             Praga Północ: Ulice

  1. Antoniego Mackiewicza
  2. Mała
  3. Karola Marcinkowskiego
  4. Markowska
  5. Michałowska
  6. Jana Młota

Antoniego Mackiewicza

Północnopraska, ślepa uliczka, równoległa do ul. Kijowskiej, biegnąca od Targowej na północny - wschód. Istnieje od 1938 roku . Przylega niemal do nasypu kolei średnicowej. Przeciętnemu prażaninowi kojarzy się z siecią pawilonów handlowych, przez które została prawie całkowicie zdominowana.


Mała

Jest to ulica łącząca Inżynierską i Konopacką. Z ocalałą w czasie ostatniej wojny zabudową sprzed 1914 r. stanowi relikt przeszłości Typowa ulica XIX - wiecznej robotniczej dzielnicy. Jej nazwa pierwszy raz poświadczona została w 1771 r.
Znajduje się tutaj pod nr 2 szczególnie charakterystyczna dla tamtego okresu i tamtego rejonu kamienica. Po przeciwnej stronie Małej, pod nr l istniejąca zabudowa kontrastuje z czteropiętrową czynszówką, otwierającą narożnik po nieparzystej stronie ulicy. Dalej pod nr 11 znajduje się dwupiętrowa, neobarokowa kamienica z około 1900 r. o fasadzie ozdobionej pilastrami. Całość proporcjonalna i zgrabna, zachowała oryginalne balkony. Jej staropraski charakter wykorzystywano wielokrotnie podczas kręcenia filmów historycznych.

Pod nr. 2 znajduje się kamienica, w której kiedyś mieściła się ochronka i przedszkole, po wojnie Poradnia Pediatryczna dla małych pacjentów z dzielnicy, a później Spółdzielnia Pracy Inwalidów. Kamienica sąsiaduje z niewielkim ogródkiem. Jest on pozostałością po istniejącym od początku naszego stulecia ogródku jordanowskim. Ogródek, założony przez doktora medycyny Antoniego Kędzierskiego, mieszkańca pobliskiej ulicy Stalowej, służył miejscowym dzieciom, umożliwiając rozwój fizyczny i zabawę na świeżym powietrzu. Dziś jest to miejsce, jakich wiele w tym rejonie: zaniedbane i brudne.
Przy ulicy Małej 8/10, na fragmencie starego muru, zawieszona jest drewniana kapliczka z figurą Matki Boskiej. Pochodzi prawdopodobnie z okresu II wojny światowej i upamiętnia jakieś ważne dla społeczności lokalnej wydarzenia. W 1996 r. rozebrano walący się dom, zostawiając jedynie fragment ściany, na której jest kapliczka.


Marcinkowskiego

Ulica biegnąca od Targowej do Zamoyskiego. Mieszkańcy dzielnicy kojarzą ją z mieszczącą się tutaj pomiędzy ulicami Marcinkowskiego i Sprzeczną siedzibą praskiej Państwowej Straży Pożarnej oraz z czynną całodobowo stacją benzynową. Początkowo, w miejscu dzisiejszej Marcinkowskiego, istniała ulica Mokra. W połowie XIX w. nazywana była Sporną lub Sprzeczną, podobnie jak sąsiednia, z którą tworzyła ramiona trójkąta z wierzchołkiem na Targowej. Karol Marcinkowski stał się jej patronem dopiero po I wojnie światowej w 1921 roku.
Pod nr 2 w zabudowaniach z czerwonej cegły, urzęduje od 1878 r. Państwowa Straż Pożarna. Przeniesiono ją tu z drewnianych baraków usytuowanych od 1836 r. przy ul. Petersburskiej (teraz Jagiellońska).    Na posesji przy ul. Marcinkowskiego 2 niegdyś znajdowała się urzędowo cechowana Waga Miejska.
obecnie zachowała się na górze, pod dachem zabudowań Straży, syrenka w herbie -symbol wszystkich ówczesnych służb miejskich.
Mieli prascy strażacy co robić w drewnianej zabudowie dzielnicy (zakaz wznoszenia murowanych domów na Pradze zniesiono dopiero ok. 1910 r.). Wiecznie zapychające się przewody kominowe drewnianych domów były przyczyną częstych pożarów. W czasie istnienia Straży Ogniowej wykształcony został wizerunek strażaka, jako człowieka honorowego, odważnego, który do dzisiaj funkcjonuje.

Odwiedź:


Markowska

Wytyczona tuż przed I wojną światową. Znajduje się pomiędzy Kijowską i Białostocką, ale także krótka uliczka pomiędzy nią a Brzeską, równoległa do Kijowskiej nosi nazwę Markowskiej. Powstała w czasie, kiedy Białostocka uległa przedłużeniu do Targowej. Na planie miasta z 1893 r. istnieje zarys ulicy przypominający usytuowaniem obecną Markowską. Był to nasyp, który stanowił pozostałość po wałach praskich i spełniał rolę drogi dojazdowej do dworca kolei terespolskiej.

Nazwę Markowskiej otrzymała, tak jak wiele ulic Szmulowizny wytyczonych w tamtym okresie, od nazwy miejscowości Marki, znajdującej się na wschód od Wisły. Północny odcinek ulicy parzystą stroną przylega do zabudowań Wytwórni „Koneser". W latach międzywojennych i w czasie wojny pod nr 18 znajdowała się Mennica Państwowa.
Praga ma wiele kapliczek podwórkowych. Natomiast oryginalnych krzyży zachowało się tylko kilka. Należy do nich otoczony zielenią krzyż w narożniku Markowskiej i Ząbkowskiej.
A po przeciwnej stronie powstają obecnie zabudowania nowej - drugiej w tym rejonie czynszówki.
W 1998 r. przy Markowskiej zostało otwarte całoroczne ujęcie wody oligoceńskiej.

Pod koniec XIX w. na terenie kolonii Szmula Pasztejna - tutejszego młynarza - przez którą przebiegała ulica Markowska, ulokowano magazyny skarbowe win i napojów alkoholowych rosyjskiego monopolu państwowego, Rektyfikowano tu potem spirytus i produkowano wódki gatunkowe. Po I wojnie światowej zakład nazwano Państwową Wytwórnią Wódek nr l, która z czasem przemianowała się na Państwowy Monopol Spirytusowy. Dzisiaj jest to Warszawska Wytwórnia Wódek "Koneser". Mieści się w doskonale zachowanych   zabudowaniach   z   czerwonej   cegły,   typowych   dla dziewiętnastowiecznej zabudowy przemysłowej. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.


Michałowska

Odnajduje się pomiędzy ulicami Kawęczyńską i Siedlecką. Wytyczona została po wybudowaniu Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego i nazwę swoją zawdzięcza Michałowi Radziwiłłowi, mężowi fundatorki świątyni. Uliczka nie pełni dziś funkcji komunikacyjnych.


Jana Młota

Ulica biegnąca od ul. J. Szanajcy do ul. K. Darwina. Wytyczono ją w 1960 r. Podczas powstania osiedli Praga II i III. Zachowana do dziś nazwa została
przeoczona na początku lat dziewięćdziesiątych w czasie, kiedy wielu patronów
tego rejonu dzielnicy musiało ustąpić miejsca innym.


KNYZIO © W-wa