PRAGA-PÓŁNOC. OPIS ULIC. LITERA F.

Wstecz             Praga Północ: Ulice

  1. Floriańska

  2. Folwarczna


Floriańska

Jedna z ulic biegnących promieniście do placu Weteranów 1863 r. Wytyczona w trakcie jego powstawania w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Zaczyna się od zbiegu ulic ks. I. Kłopotowskiego i Jagiellońskiej. Jest jedną z niewielu ulic na Pradze, która podobnie jak niedaleka Ząbkowska zachowała jeszcze brukowaną nawierzchnię. Jej nazwa przypomina o znajdującym się przy pl. Weteranów 1863 r. i widocznym z lewego brzegu Wisły kościele św. Michała Archanioła i św. Floriana. Do 1918 r. nazywana była Konstantynowską, na cześć księcia Konstantego. Po odzyskaniu niepodległości wszystko, co przypominało Polakom czas niewoli, starano się zatrzeć. Wtedy to ulicy nadano nową, do dziś obowiązującą nazwę. W czasie ostatniej wojny świecka zabudowa ulicy ocalała, został natomiast wysadzony w powietrze kościół. Odbudowę zniszczonej świątyni zakończono dopiero w 1970 r. Obecnie pod nr 3 mieści się Kuria Biskupia Diecezji Warszawsko -Praskiej. W budynku stanowiącym narożnik zbiegających się tu ulic Floriańskiej i Jagiellońskiej mieścił się w okresie międzywojennym Dom Weterana Powstania Styczniowego (pierwotnie wybudowany z przeznaczeniem na schronisko dla wdów po żołnierzach rosyjskich). Całe pierwsze piętro tej zwieńczonej charakterystyczną kopułą budowli zajmowały pokoje weteranów. Początkowo sami pensjonariusze prowadzili swój dom, dofinansowywani przez rząd, w 1929 roku opiekę nad nim roztoczył PCK. Honorową opiekunką została Pani Janina Korsakowa. Weterani otrzymywali od państwa uposażenie w wysokości 125 zł (po reformie Grabskiego).Ci o lepszej kondycji fizycznej mieli możliwość podróżowania. W 1933 r. w zatłoczonym dawniej pensjonacie pozostało już tylko dwóch podopiecznych. Ostatni weteran - Mamert Wandali - zmarł w   1942 r. w wieku powyżej dziewięćdziesięciu lat. Po wojnie nie zniszczony budynek zajmowany był przez mniej lub bardziej ważne urzędy. Obecnie swoją siedzibę ma tutaj Towarzystwo Ubezpieczeniowe DAEWOO, a część zdewastowanych obiektów ciągle oczekuje remontu.


Folwarczna

Wąska ulica łącząca Radzymińską z Kawęczyńską, o zaniedbanej, nierównej, kamiennej nawierzchni. Powstała w latach 70. XIX wieku w czasie parcelacji folwarku Szmulowizna - stąd wywodzi się jej nazwa. Łączyła wtedy tory kolei warszawsko - petersburskiej z ul. Radzymińską. Przecinały ją dwie ulice: Niecała (później Wiosenna) i Władysławowska. Ta ostatnia, położona bliżej torów, została zlikwidowana ok. 1889 r. podczas przyłączania Szmulowizny do Warszawy. Wtedy też skrócono ulicę do nowoutworzonej Białostockiej. Pod koniec lat sześćdziesiątych został skasowany północny odcinek ulicy od Radzymińskiej. Obecnie znajdują się tutaj bloki mieszkalne osiedla "Białostocka". Do dziś zachował się jedyny fragment ulicy Folwarcznej, pomiędzy Radzymińską i Kawęczyńską, który powstał niedługo przed 1892 r.
Zabudowana początkowo drewnianymi i murowanymi, parterowymi domami, w pierwszych latach XX w. pozyskała sobie nowe kamienice w pobliżu ulicy    Kawęczyńskiej - odrapane, pozostają tam do dziś. W latach ostatniej wojny drewniane - murowana zabudowa pomiędzy Radzymińską i Białostocką uległa zniszczeniu.
 


KNYZIO © W-wa